Ik bedoel, in hemelsnaam, we hebben het over reality-tv. Infotainment.
Het is niet zoals Jamie Oliver is uit de hervorming van alle eetgewoonten van Amerika. Dat zou hetzelfde zijn als zeggen De bachelor is ontworpen om langdurige liefde wedstrijden te maken, of Survivor was ongeveer wildernis training.
Is Jamie Oliver serieus over een Food Revolution?
Niet dat ik verblind, maar ik vermoed dat het veld voor deze show was iets als: "He jongens, laten we het doen The Biggest Loser voldoet aan de Iron Chef! '
Ik niet helemaal zien producenten gaan in met, "We hebben een aanzienlijke betrokkenheid apparaat dat de aandacht van Amerika zullen moeten vangen, wat leidt tot een hoog niveau beleid te hervormen, zinvolle dialoog over school lunches en belangrijke wijzigingen in het voedingsprofiel van fast food."
(Wat kan ik zeggen? Ik woon in de Washington, DC. Die belasting van het beleid Wonk woordenvloed rolde mijn tong gemakkelijker dan een biertje naar beneden gaat een basketbal fan de keel tijdens de March Madness. Moet iets in het water zijn hier.)
De waarheid te horen, nu heb ik Jamie Oliver's Food Revolution bekeken, denk ik dat de man is echt serieus. Jamie Oliver wil echt veranderen de manier waarop we eten. En bel me een grote ogen optimist, maar ik denk dat hij kan slagen.
Het zal niet de eerste keer dat een Britse import gestart met een revolutie in de Amerikaanse cultuur. Doen John, Paul, George en Ringo een belletje rinkelen?.
Grote veranderingen zijn nodig om een ​​Food Revolution Start
Maar belangrijker dan de charmante Britse accent Jamie Oliver en de robuuste ziet er goed uit is zijn boodschap: Er moet iets veranderen. Eigenlijk plussers moeten veranderen, want een stap in de goede richting is niet genoeg.
Veel slimme mensen zijn op het lekkere eten bandwagon, van Michelle Obama aan Michael Pollan aan Bill Clinton. Maar om een ​​probleem zo massief en complex als de obesitas-epidemie te bestrijden, hebben we meer nodig dan trickle-down beleid initiatieven en erudiete boekdelen over de afschuwelijke toestand van ons landbouwsysteem.
Dat zijn alle nuttige wapens, om zeker te zijn, maar een minzame chef-kok met een Brits accent, een hart van goud, en schijnbaar grenzeloze energie kan worden net wat Amerika nodig heeft om echte, blijvende verandering in de manier waarop we eten.
Ik zeg niet dat Jamie Oliver zal het alleen doen. Ik zeg niet dat hij zal slagen in alles in het werk. Ik zeg dat hij zal slagen in het verhogen van het niveau van betrokkenheid van de bevolking als geheel, op dezelfde manier Michelle Obama wil. En dat kan gewoon het omslagpunt we nodig hebben.